Bazı çocuklar en küçük bir eleştiride, oyunda yaşanan küçük bir anlaşmazlıkta ya da istedikleri bir şey olmadığında hemen kırılabiliyor, içine kapanabiliyor veya küsebiliyor.
Ebeveynler bu durum karşısında çoğu zaman:“Her şeyi neden bu kadar üzerine alıyor?”
“Bu kadar hassas olması normal mi?”
“Hayata nasıl hazırlanacak?”gibi sorular sormaya başlıyor.
Oysa çocukların kırılganlıkları yalnızca kişilik özellikleriyle değil, gelişimsel süreçleri, yaşadıkları deneyimler ve ilişki kurma biçimleriyle de yakından ilişkilidir.
Hayır.
Bazı çocuklar doğuştan daha duyarlı, daha dikkatli ve çevrelerindeki insanların duygu ve düşüncelerine karşı daha hassas olabilirler.Bu çocuklar:
Bu özellikler her zaman olumsuz değildir. Empati, vicdan, duyarlılık ve derin ilişki kurabilme kapasitesiyle de bağlantılı olabilir.
Bazen çocuk için yaşanan olaydan çok olayın anlamı önemlidir.
Örneğin öğretmenin yaptığı sıradan bir uyarı çocuk tarafından:
“Beni sevmiyor.”şeklinde algılanabilir.
Arkadaşının oyun sırasında onu seçmemesi:
“Kimse beni istemiyor.”duygusunu tetikleyebilir.
Yani dışarıdan küçük görünen olaylar, çocuğun içinde daha büyük anlamlar kazanabilir.
Bazı çocuklar hayal kırıklıklarıyla yeterince karşılaşma fırsatı bulamaz.Her istedikleri hemen yapılır,
üzülmesin diye sürekli korunurlar,
çatışmalardan uzak tutulurlar.Bu durumda çocuk küçük hayal kırıklıklarıyla baş etmeyi öğrenmekte zorlanabilir.Yaşamın doğal parçası olan reddedilme, başarısızlık ve eleştiri deneyimleri daha sarsıcı hale gelebilir.
Öncelikle çocuğun duygusunu küçümsememek önemlidir.“Bunda alınacak ne var?”
“Abartıyorsun.”
“Bu kadar hassas olma.”gibi cümleler çoğu zaman çocuğun kendisini daha yalnız hissetmesine neden olur.Bunun yerine:“Bu seni üzmüş gibi görünüyor.”
“Orada ne hissettiğini merak ettim.”
“Sence seni en çok rahatsız eden neydi?” gibi yaklaşmak daha yardımcı olabilir.
Ama aynı zamanda çocuğun her duygusunu hemen ortadan kaldırmaya çalışmamak da önemlidir.
Bazen çocukların hayal kırıklığı yaşamalarına, üzülmelerine ve bu duygularla baş etmeyi öğrenmelerine alan açmak gerekir.
Eğer çocuk:
bir uzmandan destek almak faydalı olabilir.
Çünkü bazen sık alınmak ve çabuk küsmek, yalnızca hassas bir mizaç değil; çocuğun kendisiyle ve çevresiyle kurduğu ilişkiye dair daha derin ipuçları da taşıyabilir.
Amaç çocuğu daha az duygulu yapmak değil; duygularıyla daha güçlü bir ilişki kurabilmesine yardımcı olmaktır.