Bazı çocuklar yanlış cevap vermekten çekinir. Parmak kaldırmak istemezler. Yeni bir şey denemekten kaçınırlar. Ödevlerini defalarca kontrol ederler. Bir hata yaptıklarında ise uzun süre bunun etkisinden çıkamayabilirler. Anne babalar çoğu zaman bu durumu çalışkanlık ya da titizlik olarak yorumlar. Ancak bazen görünen titizliğin altında yoğun bir hata yapma korkusu bulunabilir.
Her çocuk hata yapmaktan hoşlanmaz. Ancak bazı çocuklar için hata yapmak yalnızca yanlış yapmak değildir. Hata;
anlamına gelebilir. Bu nedenle çocuk, yanlış yapma ihtimali olan durumlardan uzak durmayı tercih edebilir.
Mükemmeliyetçilik yalnızca yüksek notlar almak istemek değildir. Bazı çocuklarda:
şeklinde ortaya çıkabilir. Dışarıdan bakıldığında başarılı görünen bu çocuklar iç dünyalarında yoğun bir baskı hissedebilirler.
Çünkü bazı çocuklar için denemek risklidir. Eğer başarısız olma ihtimali varsa hiç başlamamak daha güvenli gelebilir. Bu nedenle bazen çocuğun isteksiz gibi görünen davranışının altında başarısızlık korkusu yatabilir. Aslında istemediği için değil, yapamayacağından korktuğu için geri çekiliyordur.
Çocukların yalnızca sonuçları değil, çabaları da fark edilmelidir. "Kaç aldın?" sorusundan önce, "Nasıl geçti?" sorusunu sormak bazen daha değerli olabilir. Benzer şekilde:
çocuğun hata ile kurduğu ilişkiyi değiştirebilir.
Yürümeyi öğrenirken düşmeyen bir çocuk yoktur. Konuşmayı öğrenirken yanlış söylemeyen de. Hayatın büyük bölümü denemelerden oluşur. Çocukların ihtiyacı kusursuz olmak değil; hata yaptıklarında da değerli olduklarını hissedebilmektir. Çünkü özgüven çoğu zaman hiç hata yapmamaktan değil, hata yaptığımızda da yolumuza devam edebilmekten doğar.
